Wie is Maartje?

Er was eens…

Juli 2016 was voor mij hét moment waar keihard op rem werd getrapt en ik van niet zorgen voor mezelf tot half zorgen voor mezelf over ging naar 200% zorgen voor mezelf, luisteren naar mezelf en mezelf op de eerste plaats zetten. Ik kreeg een flinke wake-up call. Borstkanker.

Nadat ik klaar was met mijn studie (in 2004) en geen idee had wat de wereld mij te bieden had en waar ik nou zou gaan werken voor de rest van mn leven (want; zo was me dat geleerd) en ik het leven allemaal maar op me af liet komen begon ik tegelijkertijd ook slecht voor mezelf te zorgen. Ik liet over mijn grenzen heen gaan, mijn beetje opgebouwde zelfvertrouwen werd alleen maar minder. Ik werd onzeker over mijn werk omdat ik niet geleerd had initiatief te nemen. Ik kreeg daardoor alsmaar te horen wat ik niet goed deed ipv wat ik wel goed deed. Ik ging daardoor alleen maar harder werken, meer uren maken om te compenseren dat ik wel goed bezig was. Ik raakte moe, uitgeput, verloor zin in de dag, in opstaan, in werk. Verloor het vertrouwen in dat het wel goed kwam. Ik was in een neerwaartse spiraal beland. Zo liep ik tegen een eerste burn-out aan.

 ‘it takes the currage and strenght of a warrior to ask for help’

Toen leerde ik middels wat coaches, begeleiding en adviezen van omgeving, dit moet anders, want ik wil dit niet nog eens meemaken. Na vele werkgevers en met vallen en opstaan maakte ik een ommezwaai in werk.

Dat was zó succesvol, dat ik te hard ging en de tweede keer op mijn bek ging. Tweede burn-out.

Lessen geleerd zou je denken, toch?

Ik had, teruggekeken, alleen nog maar geleerd dat ik niet op de juiste werkplek zat en welke kenmerken er belangrijk waren voor een fijne werkplek. Maar ik had niet geleerd wat belangrijk was voor mezelf. Ik ging toen, zonder begeleiding zelf op zoek naar die antwoorden. Toen wist ik dat ik wilde gaan ondernemen. Stiekem altijd van gedroomd, vond dat ik het maar eens moest gaan waarmaken. Mijn motto was ook altijd ‘zelf doen’. Maar alsof dat nog niet genoeg was, middenin die zoektocht hing ineens mijn relatie aan een zijden draadje.

Nog meer zelfreflectie was mijn gedachte. Maar ik zat niet lekker in m’n vel. Je snapt, ik kwam er niet 1,2,3 weer bovenop. Al zoekende borrelde het onderhuids nog altijd. Iets klopt er niet dacht ik. Iets is er nog niet in orde. Ik startte mijn onderneming. Het kwam niet van de grond. Ik ging met enige tegenzin weer terug in loondienst. En m’n relatie kwam in wat rustiger vaarwater. Toch voelde het alsof er nog een ‘bom’ in mij moest gaan ontploffen.

29 juli 2016 ontplofte de bom in de vorm van borstkanker. Bam. Totaal niet verwacht dat dít de reactie zou zijn. En tegelijkertijd was het mijn wake-up call. Er viel ondanks de rollercoaster en het verdriet toch een last van mijn schouders. Ik had eindelijk de tijd om uit te zoeken wat ik nu écht wilde in mijn leven, wat ik écht belangrijk vind en nu écht de grenzen stellen die ik nodig heb.

Er waren duidelijk harde lessen voor mij nodig om te leren begrijpen dat ik zo niet langer meer door moest gaan. Ik had het zogezegd nodig om nu het leven te leren leven zoals ik het gedroomd had, zoals ik het wil. En dat is zo’n bevrijding.
Ik heb de afgelopen 2 jaar het puzzelstukje gevonden wat nodig was om mijn bedrijf van de grond te krijgen. Ik had de rust om aan mezelf te werken. Ik had de tijd om mijn leven te creëren zoals ik het wil. En dat voelde zó goed. Ik voel me nu gelukkiger, gezonder, energieker en rijker dan ooit tevoren. Het voelt alsof je de hele wereld aan kan.
Ik leef nu zoals ik graag wil leven en laat me niet meer tegen houden door wat er van je omgeving verwacht word dat je ‘hoort’ te doen. Een van de meest wijze lessen voor mij waren (en zijn) wel dat als je iets echt wil, het mogelijk is, als je onderweg de obstakels maar accepteert en je doel voor ogen blijft houden.

En ze leefde nog …. juist ja!

Die obstakels maken mij duidelijk dat ik me soms ‘anders’ voel dan de rest. Ik ben namelijk best wel eigenwijs, ik ben een doorzetter, zet mijn tanden ergens in als ik iets wil. En laat pas los als ik mijn doel heb bereikt (‘zelf doen’). Meer en meer luister ik naar mijn intuïtie en kies ik niet meer voor de ‘verstandige’ weg. Ik ga daarvoor graag uit mijn comfortzone. Ga graag ontdekken en op avontuur. Ik voel me dan zo’n blij, rijk en gelukkig mens.

Door deze ervaringen weet ik dat anderen dit ook kunnen ervaren. Weet en geloof ik dat het voor iedereen haalbaar is, als je er maar ‘vol’ voor gaat. Kom in actie en kruip door het stof, je komt er als een fijner, leuker, energieker en niet te vergeten gezonder mens uit. Dat wil ik andere dames meegeven, met veel liefde, plezier en (net zoals ik die nodig had) een dikke schop onder je kont.

Maartje in een notendop eh filter:

Wie is Maartje

Kennismaken? En koffie/thee of een wandeling?
Denk je dat ik je kan helpen en denk je dat we een match kunnen zijn? Ben je er klaar voor om alles uit jezelf te halen om het leven te gaan leven zoals je het wil en rust, ruimte en vrijheid te ervaren? Vul dan het contactformulier in middels de button hierboven. Dan maak ik graag kennis met jou.