Kadootje kerst universum

Kadootje met kerst – van het universum?

Voor mijn vakantie in november was het wéér raak. Ik wenste dat ik nog wat boeken zou mee kunnen nemen op vakantie. En welja, op het moment dat ik langsging bij Parkhuys (het inloophuis voor kankerpatienten), en een lotgenoot het had over boeken doneren, zei ik dat ik interesse had.

Op dat moment kwam een medewerker aangelopen en zei: ‘ik heb nog een krat boeken staan, die naar de kringloop gaat. Kijk gerust even of er wat voor jou tussen zit.’

Zo kwam ik thuis met een stapel van 8 boeken. Kadootje van het universum?

 

Het komt het afgelopen jaar, 2017, vaker voor. Ik word er goed in, vind ik zelf dan hè 😉 …

Zoals die keer dat ik in het bos liep met mijn pup en en ineens bedacht dat het wel handig was als ik een tennisbal had meegenomen om mee te spelen. Wat denk je? Nog geen 3, nee echt, 3 stappen later, zag ik een tennisbal in het gras liggen.

Kadootje van het universum?

 

En dan deze. Tijdens een bijeenkomst van een moestuinier project kwam ik een hoogleraar tegen. Toen dacht ik, die wil ik nog wel eens ontmoeten en dan wil ik echt een gesprek hebben met deze vrouw, i.p.v. alleen een handje schudden.

Uitkomst: ik heb zelfs meerdere keren een gesprek met haar gehad in het afgelopen half jaar. Kadootje van het universum?

 

Eveneens ging het bijna net zo met een redelijk bekende nederlander. In een filmpje van het KVK, kwam deze persoon voorbij. Ik dacht, wat een mooi en krachtig mens is dat. Die zou ik nog wel eens willen ontmoeten. En ja hoor, een half jaartje erna kwam ze binnenvallen bij een meeting en hadden we een kort gesprek.

Het houd een keer op zou je denken? Nee haha, ik begin net.

 

Mijn ALLERGROOTSTE kado van het afgelopen jaar was toch echt dat ik een borstbesparende operatie onderging.

In het begin, toen ik net diagnose borstkanker kreeg, zag het er naar uit dat mijn borst geamputeerd zou worden. De omvang van de tumor zou te groot zijn voor een borstbesparende operatie dus die kans was nihil. Ik heb zelfs nog bij de plastisch chirurg gezeten. Ook de medewerkers van mammacare vroegen nog een paar weken voor de operatie wat ik nu wilde: een reconstructie of niet. Vanaf het begin af aan geloofde ik niet, nee ik wist het gewoon, dat ik voor een borstbesparende operatie ging. Mijn kansen waren vrijwel nihil volgens de artsen. Maar bij mij was ‘vrijwel nihil’ geen nul, dus tóch een mogelijkheid. En hoe. Ik kreeg mijn borstbesparende operatie mét schone snijranden en schone lymfeklieren.

Waarom vertel ik dit eigenlijk?

Nou, ik geloof namelijk niet in toeval. En ik geloof in ‘wat je aandacht geeft, groeit.’ Zowel negatief als positief. Dus ben je wat depressief of negatief, dan trekt alles wat negatief is je aan. Je maak meer brokken, je irriteert je gemakkelijker, je hebt misschien meer discussies en je hebt ‘altijd pech’. Maar draai het eens om en ga eens positief tegen het leven aan kijken. Relativeer, en je zult zien, er komen juist díe dingen op je af die je graag wenst. Je kunt daarbij voor jezelf zeggen: ‘ik zou graag willen…..’ of ‘ik wens…’ en het komt echt uit. Creëer je leven zo, geef ook niet op door na een tijdje te denken ‘zie je wel, het lukt niet, ik heb toch pech… dan zit je niet in de positieve modus.

 

‘Kun je het leren Maartje?’ Jazeker.

‘En hoe werkt het?’

Het is een kwestie van relativeren, omdenken, niet opgeven en geduld, veel geduld. Klinkt makkelijker dan gezegd? Nee hoor. Wacht, ik geef je een paar voorbeelden:

  • zie de periode van je behandeltraject als een vakantie op de dagen dat je thuis bent. Stel je eens voor, al die ‘vrije dagen’, wat zou je dan allemaal willen doen? En, wat een vrijheid om te doen wat jij wil. Je kunt eindelijk een oude hobby oppakken of eens echt genieten van je fijne huis. Stel je voor wat je allemaal nog meer zou willen doen? Dáár wordt je blij van, dát is een positieve instelling.
  • borstoperatie? 1 borst, is nog altijd meer dan geen!
  • ‘wie gezond wil zijn moet pijn lijden’. Ik heb het woord ‘mooi’ vervangen door ‘gezond.’ Want ook als je ziek bent, voel je je een tijdje ellendig voordat je weer opknapt. En meestal kom je er dan weer nog beter (energieker, fitter, lekkerder in je vel) uit.
  • omdenken: zinnen waarvan je zegt ‘ik wil niet…. ‘ ombuigen naar ‘ik wil…..’
  • haal de woorden ‘misschien, denk ik, soms, eventueel, als het lukt, etc etc weg uit wat je communiceert. Hieruit komt twijfel naar voren. Ga staan, voor wat je denkt en wat je wil.

Nu ben jij aan zet…

Denk je nou, dat wil ik ook, maar ik kan nog niet zo goed relativeren of ik heb niet zoveel geduld, neem dan contact met me op en stel je vraag, wat lukt je niet en waarom niet? Ik beantwoord je vragen met alle liefde.

 

Herken je die kadootjes van het universum? Dan ben ik erg benieuwd naar jouw ervaring(en). Deel je ze met me hieronder?

 

Op naar heel veel kadootjes met kerst, en nog meer kadootjes van het universum in 2018.

 

Op jouw gezondheid,

Maartje