Nog geen paar dagen nadat ik de diagnose borstkanker had gekregen zag ik mijn genezingsproces van kanker al snel als kans.

Diezelfde middag dat ik na de uitslag thuis kwam, ging ik met de gekregen folders met linkjes erin al het internet op. Ik zag een filmpje van een leeftijdgenoot, ze sprak in woorden als ‘ik geloof erin dat het goedkomt’ en ‘ik ga voor genezing’ en ze liet wat positieve kanten zien. Daardoor zakte, middenin mijn verdriet, al een beetje onrust van de angst die ik had. Het beeld wat iedereen in zijn hoofd heeft gekregen van kanker; dan ga je waarschijnlijk dood, verdween al snel. Want ik dacht: wat een onzin. Dit is precies wat iedereen dus is wijsgemaakt in al die jaren. Terwijl hier op dit filmpje het tegendeel wordt bewezen. En ik wist, MAKKELIJK en eenvoudig gaat het genezingsproces misschien niet zijn, maar MOGELIJK is het WEL!

Dus diezelfde middag ging de knop al om: dit gaat lukken. Ik kan dit.

En ik weet het niet, maar ik voel gewoon dat ik ga genezen, ik voel gewoon dat dit niet het einde van mijn leven betekent. Ik kreeg flitsen van beelden te zien dat ik mezelf over een paar jaar weer vrolijk zag rondlopen. Ik werd wéér gerustgesteld.

Toen besloot ik in de dagen erna op onderzoek uit te gaan. Ik dacht; dit is mijn KANS, ik kan nu mezelf laten zien dat ik meer kan dan ik ooit van mezelf heb gedacht. En in die dagen erna zag ik al snel in ‘dit is gewoon een fikse wake-up call’. Kwartjes vielen op hun plek.

Want, ik had wel al 2 burn-outs gehad en ik had daar al wel van geleerd, maar gevoelsmatig wist ik, dit IS het niet. Ik BEN er nog niet. Ik heb nog méér te leren over mezelf, want ik zit nog steeds niet 100% goed in mijn vel. Misschien is dat ook wel de rede waardoor ik weer wat onder de lede kreeg. En als je dan ‘de dood in de ogen kijkt’ weet je wel dat je NU: ALLES uit de kast mag gaan halen om ALLES voor jezelf nu op een rijtje te gaan zetten. Het is NU of NOOIT.

Teruggekeken..

op mijn nog jonge leven, kon ik al snel concluderen dat: ik had nooit echt mijn droombaan gevonden, ik zat nooit echt goed in mijn vel. Ja ik kon wel vrolijk zijn en genieten, maar ik voelde het niet tot diep in mijn vezels of in mijn ziel. En ik zorgde ook nooit voor 100% voor mezelf, ik liet anderen er tussendoor glippen want dat kon best. En ik was altijd bezig met hoe doen anderen dat? En ik was teveel bezig met het mijn vriend naar zijn zin maken, tot soms grote ergernis van mijn vriend. Ik was altijd bezig met hoe anderen dingen deden en dat dan met mezelf vergelijken. Of hardop klagen hoe dat anderen het verkeerd doen en niet goed bezig zijn, maar HO MAAR, vooral niet in mn eigen spiegel willen kijken. Of nog erger, vooral lekker oordelen over anderen wat ze wel of niet goed doen. Altijd maar het ‘das echt slecht’ of ‘dat kan echt niet’ of ‘dat ze dat zelf niet snappen’ of ‘ongelofelijk, ze hebben het niet eens door’! Maar het ergste was, dit was gewoon de spiegel die ik mezelf voorhield, en ik keek niet in die spiegel. Ik zag het niet.

Totdat die diagnose dus kwam. Ineens was al het andere niet meer van belang. Van belang was dat ik nu moest genezen.

Genezen van kankercellen, genezen van een ziek LICHAAM
Genezen van mn geest (al dat negatieve DENKEN)
Genezen van mn verstopte emoties en onderdrukte stress (GEVOEL), genezen van niet goed zorgen voor mezelf (HART/liefde).
Of zoals je dus kunt zeggen genezen van lichaam, geest en ziel (body-mind-soul).

Toen dat kwartje was gevallen, besloot ik het volgende om dit te kunnen gaan genezen:
Lichaam: dat doet het ziekenhuis middels hun behandelingen, op lokaal niveau (symptoombestrijding). En daarnaast geef ik mijn lichaam heel veel gezond eten zodat ik overal in mijn lichaam weet dat er meer dan voldoende vitamines etc binnenkomt.
Geest: ik besloot te gaan mediteren en te beginnen met yoga en het wandelen vaker te gaan doen. Je geest kan namelijk weer helderder denken tijdens en na beweging. En de meditatie gaf mijn geest rust om doemdenken te voorkomen. En andere dingen te accepteren. En er was daardoor ook weer ruimte om positief te denken.
Ziel: ik ging beter voor mezelf zorgen. Ik ging mezelf op de eerste plaats zetten. Dat had in geen jaren meer gedaan. Ik deed alles wat een ander van me wilde of verlangde. Dus: nu was IK degene die de hulp nodig had, nu was IK degene die zichzelf lekker ging verwennen (shoppen, badderen, lezen e.d.), nu alle aandacht voor mij en niet die ander. Ik had liefde nodig, liefde voor mezelf. Nu melde ik me ziek zodat ik ook echt alle tijd voor mezelf kon nemen. Ik dacht: geef mezelf dat vakantiegevoel en de wereld ziet er meteen weer een stuk beter uit (tussen de ziekenhuisbezoekjes door) HA dat voelde GOED. IK, NU, VAKANTIE, heerlijk. Hmmmm  wat zal ik vandaag weer eens gaan doen??

En de afloop ken je inmiddels:
Lichaam: ik ben genezen van kanker J Ik voel me fit en energiek en mn lijf is ook binnen het jaar na de behandelingen hersteld van alle bijwerkingen.
Geest: ik sta extreem positief in het leven. Ik maak me niet meer druk om kleine dingen, daar is het leven te kort voor en tijd te kostbaar.  Allerlei ideeën komen op mn pad omdat ik elke dag met een opgeruimd hoofd ga slapen.
Ziel: Dat vakantiegevoel heb ik nog altijd. Omdat ik sindsdien alleen nog maar de dingen doe die ik leuk vind of waar ik achter kan staan. En ik laat me niet meer brainwashen door anderen. En ik heb mijn droombaan gevonden.

Natuurlijk is dit nog maar een fractie van wat ik allemaal heb gedaan. Vergeet niet, ik heb een jaar lang onderzoek gedaan naar hoe je op alle fronten die kans kan grijpen om te genezen. En dus ook meer dan een jaar lang vanalles gedaan en geprobeerd en aangehouden wat me beviel en wat me niet beviel weer netjes gestopt. Er is meer voor nodig dan alleen hetgeen ik nu hierboven heb beschreven.

Wil jij ook ALLES leren aanpakken en optimaal je kansen van kanker gaan benutten om te gaan voor overwinning? Vraag dan een gratis gesprek met me aan om te kijken of ik je daarbij kan gaan helpen. Wat houd je op dit moment tegen? Waar denk je dat jij je kansen nog kan pakken? Laat het weten in de reacties hieronder of vraag een gratis gesprek aan…

Heb je vragen daarover? Ik reageer altijd!

Op jouw gezondheid.

Liefs Maartje